Legalizacja pobytu cudzoziemca

Mieszkam z cudzoziemcem (Francuz), mamy razem dziecko, ale nie jesteśmy małżeństwem. Na jakiej podstawie może on zalegalizować swój pobyt?

Sprawa pobytu cudzoziemców w Polsce uregulowana została w ustawie o cudzoziemcach (Dz.U. nr 114 poz 739 z 1997r). Zgodnie z art. 16 tej ustawy cudzoziemcy mogą legalnie przebywać na terytorium RP, gdy posiadają zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenie na osiedlenie się. Pierwsze z nich może zostać udzielone, gdy cudzoziemiec wykaże, iż zachodzą okoliczności uzasadniające jego zamieszkanie na terytorium RP przez okres dłuższy nią 12 miesięcy. Okolicznościami takimi w szczególności mogą być:

prowadzenie działalności gospodarczej,
uzyskanie zezwolenia na zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej,
podjęcie nauki,
zawarcie związku małżeńskiego z cudzoziemcem posiadającym zezwolenie na osiedlenie się albo obywatelem polskim, Zezwolenie na zamieszkanie za czas oznaczony udziela się na okres do 2 lat z możliwością przedłużenia nie dłużej niż do 10 lat.

Cudzoziemcowi, który takie zezwolenie otrzymał wydaje się kartę czasowego pobytu, która jest dokumentem stwierdzającym jego tożsamość. Zezwolenie na osiedlenie się może być udzielone cudzoziemcowi, który spełnia łącznie następujące warunki:

wykaże istnienie trwałych więzów rodzinnych lub ekonomicznych z RP,
ma w RP zapewnione mieszkanie i utrzymanie,
bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał w RP co najmniej przez 3 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Cudzoziemcowi, który takie zezwolenie uzyskał wydaje się Kartę stałego pobytu ważną 10 lat, która podlega wymianie po upływie tego okresu. Organem właściwym w zakresie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony a także karty czasowego pobytu jest wojewoda (z wyjątkiem cudzoziemców, którzy uzyskali status uchodźcy, gdyż wówczas organem właściwym jest MSWiA). W zakresie zezwolenia na osiedlenie są organem odpowiednim jest wojewoda ze względu na miejsce zamierzonego osiedlenia się cudzoziemca.